Jeżeli guza niema, badanie przedewszystkiem stwierdzić powinno stan kanału pachwinowego, udowego, względnie stan pierścienia pępkowego. Badanie to przeprowadzamy raz na stojąco, wkładając palec do kanału i badając jego światło, a drugi raz na leżąco, przyczem staramy się stwierdzić, czy przy wydymaniu się włożony palec nie odczuwa uderzenia wypuklającej się przepukliny. W przypadkach, w których przy kaszlu odrazu widać występowanie przepukliny, rozpoznanie jest jasne. Rozpoznanie musi dokładnie uwzględnić, oprócz obecności przepukliny, jeszcze i jej rodzaj, t. j. np., czy przepuklina jest pachwinowa czy udowa, następnie czy jest odprowadzalna czy też nie. W różniczkowania uwzględniamy guzy innego pochodzenia, np. gruczoły pachwinowe zapalnie powiększone, tłuszczaki (zwłaszcza w smudze białej), wodniak powrózka nasiennego, włókniak więzadła obłego i t. p.